Zdobyłam się na napisanie notatki z wyjazdu uuff.Tak więc krótko i zwięźle.
Wyjazd w sobotę jak zwykle do Rajczy wczesnym rankiem. Na miejscu jesteśmy chyba po dziewiątej i z dworca kierujemy się na Lipowską halę. Idziemy niebieskim szlakiem, z którego przy Hali Boraczej przekierowujemy się na szlak zielony. A na szlaku poznajemy dwóch Pawłów. Pawły zostają z nami do samego końca wycieczki. Świetnie się z nami zasymilowali. I w ogóle to fajni goście.Mam nadzieję że jeszcze się z nimi spotkamy.
Wieczór spędziliśmy w schroniskowej knajpce. Acha była jeszcze dodatkowa atrakcja w postaci sauny. O dziwo choć to wielka atrakcja (sauna w schronisku) to wcale nie rzuciliśmy się na nią, jakby to mogło się zdawać . W końcu parę dziewczyn zdecydowało się na tą saunę.
W schroniskowej knajpie zajadaliśmy się super smalcem motylkowej roboty. I żeby nie było nudno Damek przygotował fajną zabawę, coś na wzór "Jeden z dziesięciu". No i tu trzeba podkreślić, że Damek to urodzony konferansjer...Można było boki zrywać jak Damek coś poprzekręcał no i nie zawsze było wiadomo, co mówi. Każdemu rzucał wymyślne pytanie na które padały błyskawicznie błyskotliwe odpowiedzi. Było to jednak trochę stresujące, ale zabawa świetna. Na tym wieczór się nie skończył. Choć gitary nie było to Paweł grzechotką ,czy czymś takim nadawał rytm zachęcając tym towarzystwo do śpiewu. Jakie było jego zdziwienie, że nikt nie śpiewa do rytmu. Miał wtedy taką fajną minkę.
W niedziele o 7:00 pobudka, śniadanie i wypad z baru na Pilsko. Idziemy czerwonym szlakiem, a potem czarnym atakujemy szczyt. Chyba, że ktoś wolał inaczej. Całą drogę delektowaliśmy się upojnymi widokami. A im wyżej tym piękniej. Na szczycie ekstaza. Żal było schodzić na dół, no ale co począć, życie. Nie do końca można powiedzieć że schodziliśmy. Po długim namyśle oświeciło co niektórych z nas, że można przecież zjechać na reklamówkach. Co uczyniliśmy.
Nawet w pociągu nie mogło być nudno. Ci co byli to wiedzą. Ogólnie źle nie było.....miałam nawet lekkie zakwasy wczoraj.