Dzień ten rozpoczął się tradycyjnie czyli O ! K**** , która godzina, kto wyłączył mi budzik !gdzie jest moja koszula ! kto mi schowął buty ! Jasny gwint Justycja już czeka a ja w piżamie ! Sam nie wiem jak to zrobiłem że się prawie nie spóźniłem, chociaż nie wiem dlaczego Justycji nie było w umówionym miejscu a nadeszła z innej strony z gromami w oczach i na ustach. No ale nie było co płakać nad rozlanym mlekiem. Gaz do dechy i ..wio ! kierunek Łaziska , no i całe szczęście tylko łaziska bo do Rybnika to byśmy chyba pchali auto bo jakoś tak zapomniało mi się zatankować , moje karty kredytowe zostały wraz ze wszystkimi dokumentami z jakiegoś powodu w domu a Justycji nie odważyłem się prosić o pożyczkę bo pomimo ze z prędkością światła minęliśmy Mikołów z jej ust wydobywało się jednoznaczne zgrzytanie zębami. Na szczęście na oparach do kulaliśmy się do Lecha, szybka przesiadka do jego nowej Audiczki i już całkiem na luzie udaliśmy sie w kierunku Rybnika, Chyba podczas tego szalonego przejazdu z Katowic do Łazisk trafiliśmy na jakąś petlę czasu bo okazało się że czasu mamy więcej niż normy przewidywały, więc poruszaliśmy sie zgodnie z przepisami drogowymi ( masakra ) aby tym sposobem zgubić troszkę zbędnego czasu. Do kościoła Św. Katarzyny trafiliśmy bez błędnie, zresztą Lecho znał okolicę więc zameldowaliśmy się pod kościołem na 30 minut przed czasem. Pozostała jescze tylko prezentu i kwiatów.
Z odsieczą niespodziewanie przybyła nam Barbarzyna. Lecho umiejętnie zagadał,

Justycja sprytnie się przewinęła obok kwiatków

, ja zadeklarowałem pomoc w noszeniu prezentów i mieliśmy już wszystko co niezbędne
oprócz państwa młodych.Ale oni nie kazali na siebie czekać. Najpierw na horyzoncie pokazała się tęcza, która ogarniała niebo niczym zorza polarna by chwilę później przerodzić się w oślepiający blask a gdy zmrużyliśmy oczy zasłaniając je jednocześnie dłońmi, naszym oczom ukazała się limuzyna z której na wszystkie strony promieniowało szczęście !
Używając odpowiednich filtrów ochronnych ( okulary spawalnicze, filtry UV 5000 itp. ) udało mi sie zadokumentować fakt iz młodzi na spotkanie z doliniarzami przyjechali odpowiedni zaopatrzeni !

Gdy wreszcie wehikuł zatrzymał się a drzwi limuzyny uchyliły się bezszelestnie, naszym oczom ukazali sie ONI - bohaterowie dnia !

Tacy piękni, tacy szczęśliwi, jednym słowem esencja miłości !
Uroczystość odbyła się w pięknym zabytkowym drewnianym kościele ( IVX w ),

tylko ksiądz tak jakoś na powolnych obrotach nadawał, zasypiając jakby pomiędzy słowami, ale wszystko zostało mu wybaczone gdy wreszcie spętał młodych nierozerwalnym węzłem małżeńskim a Kasia dopilnowała aby Krzysztof nie oszukiwał podpisując sie pod "cyrografem".

jeszcze tylko tuttu ruttu czyli w rytmie marszu Mandelsona młodzi wytańczyli z kościoła

i wreszcie można było zapytać ich : co wy wyprawiacie ?

Kasia błyskawicznie wybiła Krzysztofa z zadumy słowami : widzisz tę obrączkę , więc nie myśl tylko całuj !

pozostawiliśmy więc te wszystkie rozterki, zbywajac je salwą śmiechu

i życząc nowożeńcom wszystkiego co najlepsze i co tylko sobie wymarzą niech sie spełni ( Obiecali zabrac na na Kanary),

No i oczywiście umówiliśmy się na następna imprezę w sierpniu , ale wcześniej zobaczymy sie z tatą Kasi - wszak mamy do załatwienia pewne zaległe sprawy, takie męskie, by nie rzec kawalerskie